Big Mama

Eigen werk, gebakken en geschilderd kleifiguur
8 cm.

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Rietveld, Gispen en laatste werk : Big Mama

Gepost in Geen categorie | Getagged , | Plaats een reactie

De dans

Acryl op paneel

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Een nieuw werk opgezet in acryl

Het atelier
Eigen werk acryl op doek.

Gepost in Geen categorie | Getagged | Plaats een reactie

Twee gouaches uit de serie De Verdwenen Familie

Eigen werk, gouaches op papier

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

“Exodus”

Eigen werk, olie op doek

Gepost in Geen categorie | Getagged , | Plaats een reactie

Familieportret

Eigen werk, acryl op doek 45×55

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Vrouw met baby

Oliepastel op papier ( 50×60 )

Gepost in Kunst | Plaats een reactie

Familiehereniging 1946

Eigen werk, acryl op doek

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Titel en opzet van nieuw werk :1946

Gepost in Geen categorie | Getagged , | Plaats een reactie

De Accordeoniste klaar voor de expositie

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

De accordeoniste verder uitgewerkt

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

De accordeoniste begint vorm te krijgen.

Eigen werk, acryl op doek 75×115

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Over de vogel een nieuwe opzet geschilderd

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Tussendoor heel iets anders

Eigen werk, acryl op doek 115×75

Eerste opzet

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Hard aan het werk met nieuw schilderij

Eigen werk acryl op doek 50×70

Titel Nazareth 1972

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Kindsoldaten

Eigen werk, acryl op paneel 24×30

Naar een krantenfoto

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Zelfportret met eerstgeborene 1965

Een nieuw schilderij brengt een prettige spanning, eerst het uitzoeken van de foto waarnaar ik wil werken en dan de opzetschets. Hiervoor gebruik ik  meteeen de acrylverf in een directe actie. Het gebeurt wel eens, dat de opzet zo sterk van uitdrukking is, dat verder werken eigenlijk niet meer nodig zou zijn.

De foto die ik heb gebruikt is een zwart/wit kiekje uit 1965. Vrij onduidelijk, maar zo heb ik het graag. Al werkend zie ik steeds meer details en voel ik bijna weer de sfeer van toen. Dat kleine lijfje in mijn armen.

Eigen werk, acryl op doek (50×60)

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

De Bruid

 

Eigen werk, acryl op doek, 50×60

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Het gordijn is groen geworden en er is schaduw toegevoegd

Eigen werk in wording, acryl op doek

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Dit werk laat me niet los

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Achtergrond overgeschilderd en opnieuw begonnen

Het wil maar niet goedkomen, dit werk. Hindert niet, de weg er naar toe is het belangrijkst.

Deze kinderen staan ook in het familiealbum, hun foto is gemaakt bij ” Fotografie Moderne  “, in Enschede. Ook zij zijn niet teruggekomen.

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Twee kinderen anno 1930

 

Eigen werk, acryl op doek

Gepost in Geen categorie | Getagged , , , , | Plaats een reactie

De blauwen en groenen uit mijn palet geweerd

Eigen werk

Derde fase:  de nieuwe serie in gedekte tinten ( acryl op doek )

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Vooroorlogs portret van twee kinderen uit mijn familie

Gepost in Geen categorie | Getagged | Plaats een reactie

B. voor zijn geliefde café met de hond van de uitbater.

Eigen werk, acryl op doek

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Schets in blauw

Eigen werk, acryl op doek ( 50×60)

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Werkend aan een familieportret

 

Eigen werk, acryl op doek (50×60)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

“Wie niet weg is, is gezien”

 

<#comment>

Zondag, 28 november was de opening in het Joods Historisch Museum van een unieke tentoonstelling. Een multi-media presentatie over  Joods Nederland na 1945.

Mijn aandeel in deze tentoonstelling is divers. Het begon in September 2009

met het brengen van mijn bevrijdingsjurkje naar het museum, zodat ze bewaard zou blijven.

 

http://www.vkblog.nl/bericht/277664

 

Als gevolg van deze stap werd mij een interview afgenomen voor in het grote archief van getuigenissen.

 

http://www.vkblog.nl/bericht/323651

 

Hiervan is een gedeelte te zien , dichtbij het kinderportretje .

Er werd mij gevraagd, waarom ik geen groter werk heb ingestuurd, het antwoord weet ik nu heel helder. De portretten gaan immers over de familie die “gezien” is. Zij kunnen het niet navertellen.

Het kinderportret van mij staat voor ”Niet gezien”.

 

http://www.vkblog.nl/bericht/344270

 

Het interview over “Verwerking”.

 

 

Het jurkje met foto en opsporingsbericht

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Wat ben ik, een bewust levende jodin of een bewuste jodin?

 

 

De gepakte koffer

 

 

 

De meeste moeite heb ik met de termen ” Bewuste joden ” en “Bewust levende joden”.

 


Het zou duidelijker zijn om alle joden hier onder te scharen., dan weet ook ik waar ik aan toe ben.

 

Ja, ik leef.

Ja, ik ben een jodin.

Ja, ik ben me bewust van mijn joods zijn.

 

De eerste progrom in mijn leven heb ik overleefd, kan ik nu wachten op een tweede?

Krijgen we straks misschien een certificaat van “echtheid” ? Gele ster met toevoegingen?


Misschien moeten de jodenhaters/mensenhaters zich maar eens  laten zien met duidelijke tekenen op hun revers.

 

 

Eigen werk, gouache

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Food for Art

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Food for Art

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

“Wie niet weg is, is gezien”

Zondag, 28 november was de opening in het Joods Historisch Museum van een unieke tentoonstelling. Een multi-media presentatie over  Joods Nederland na 1945.

Mijn aandeel in deze tentoonstelling is divers. Het begon in September 2009

met het brengen van mijn bevrijdingsjurkje naar het museum, zodat ze bewaard zou blijven.

http://www.vkblog.nl/bericht/277664 

Als gevolg van deze stap werd mij een interview afgenomen voor in het grote archief van getuigenissen.

http://www.vkblog.nl/bericht/323651

Hiervan is een gedeelte te zien , dichtbij het kinderportretje .

Er werd mij gevraagd, waarom ik geen groter werk heb ingestuurd, het antwoord weet ik nu heel helder. De portretten gaan immers over de familie die “gezien” is. Zij kunnen het niet navertellen.

Het kinderportret van mij staat voor ”Niet gezien”.

http://www.vkblog.nl/bericht/344270

Het interview over “Verwerking”.

Het jurkje met foto en opsporingsbericht

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Nieuwe inzichten.

Dit schilderij, waarvan een vorige afbeelding hiernaast is te zien, heb ik ongeveer tien jaar geleden gemaakt. Het heeft op diverse plekken gehangen, waarvan de laatste tijd in de gang. Het werk  beeldt mijn drie zonen uit tijdens een zware periode voor ons allemaal en ik kon er maar moeilijk naar kijken, vanwege de gevoelens die het opriep.

De gebroken ruggenwervel van vorige maand heeft niet alleen pijn opgeleverd, maar er kwam veel naar boven. Gevoelens van verlating waren hierbij het duidelijkst. Boosheid naar de mensen waar ik van hou en het onvermogen om dit te zeggen. Het was veel en ik zit er nog middenin.

Maar in dit alles, zag ik het schilderij met andere ogen en ik wilde het bij me hebben boven de bank, alleen niet in de donkere staat zoals het was.Terwijl ik het ophing wist ik het heel duidelijk, er moest een andere achtergrond komen. Ik heb  verf en penselen uit mijn werkkamer gehaald, de bank opzij geschoven en ging schilderen.

Gepost in Geen categorie | Plaats een reactie

Beast and beauty?

Gouache op papier

Gepost in 2010 | Plaats een reactie

Klein werkje

Acryl op paneel

Geschilderd naar een foto in een blad.

Gepost in 2010 | Getagged , | Plaats een reactie

Portretje komt in de volgende expositie van het Joods Historisch Museum over ” Leven na de oorlog “.

Eigen werk acryl op paneel ( 30×40 ).  Augustus 2010

Gepost in 2010 | Plaats een reactie

Sjoel ,Beth Knesseth, synagoge

Eigen werk , gouache op papier

Gepost in 2010 | Getagged , | Plaats een reactie

Geveld door een gebroken wervel in mijn rug laat ik wat ouder werk zien

 Eigen werk uit de serie “De niet teruggekomen familie “.

 gouache op papier (76×56)

donderdag 23 september 2010 11:46 door gingy
Gepost in 2010 | Getagged | Plaats een reactie

Nogmaals Klezmerblues, het schilderij

 

vrijdag 4 augustus 2006 14:02 door gingy

Gepost in 2006 | Plaats een reactie

Etalage

Uiterlijk weerspiegelt innerlijk?

dinsdag 1 augustus 2006 16:08 door gingy
Gepost in 2006 | Plaats een reactie

Klezmerblues

Voorstudie van een schilderij.

maandag 31 juli 2006 22:30 door gingy
Gepost in 2006 | Plaats een reactie

Sjoel ,Beth Knesseth, synagoge

 

 

Eigen werk , gouache op papier

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

Portretje afgeschilderd vandaag .

 

 

Eigen werk acryl op paneel ( 30×40 ).  Augustus 2010

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Nieuw werkje

 

 

Eigen werk 24×30

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Interview

 

 

” Wij hebben uw werk gezien en vroegen ons af of u er voor voelt om door ons te worden geïnterviewd en over uw leven te vertellen. “

 

Deze vraag werd me begin mei gesteld en verrast stemde ik in. Opgewonden, want een conservator van het Joods Historisch Museum die mij en mijn verhaal belangrijk vindt,  dat is fantastisch.

 

Het interview begon op een ochtend , einde mei om elf uur. Na vieren vonden wij, de vragenstelster, de cameravrouw en  ik het genoeg. Er was veel verteld, opgenomen , gehuild en gelachen en het stond allemaal op de band.

 

Ze vertrokken en ik was alleen op een manier die niet prettig was. In mijn hoofd ging mijn verhaal door, het was niet te stoppen. Even raakte ik in paniek en besloot om die angst niet toe te laten.

Snel trok ik mijn zwarte jurkje uit , oude kleren aan en ging in de tuin werken.

Ik dwong mijzelf in het hier en nu met alle kracht. In de dagen die volgden had ik steeds momenten waar ik terugviel in het vertellen in mijn hoofd. Van alles was opengebroken en weer in mijn bewustzijn gekomen.

Hele episodes waren weer glashelder aanwezig, pijnen die vergeten waren kwamen te voorschijn.

 

De banden heb ik bekeken. De eerste met bevende handen van angst , samen met mijn beste vriendin naast elkaar voor haar laptop. Langzaam kreeg ik respect voor die vrouw die haar verhaal vertelde. Onzekerheid sloeg om in bewondering voor wat ik heb neergezet. Een document.

 

En nu zijn de woorden langzaam stil geworden . Het schilderij “1945 ” vond ik te zacht met de lichtblauwe achtergrond. De kinderen komen vanuit het donker meer naar voren.

 

Afbeelding eigen werk. Acryl op doek ( 50×70 ).

 

 

Gepost in vkblog | Getagged | Plaats een reactie

Het laatste werk voor de expositie

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Opzet van een nieuw schilderij : De Brief.

 

Eigen werk, acryl op doek formaat 70×90

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

1939 wordt de titel

 

 

Eigen werk, acryl op doek (70×80)

 

 

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Klaar voor de expositie

 

 

 

Eigen werk 50×60

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Verder gewerkt aan “de moeders” .

 

Eigen werk in acryl ( 80×70 )

 

Een groot deel van mijn werk  komt voort uit mijn achtergrond en vaak gebruik ik de oude en vergeelde foto’s uit het familiealbum.

De kinderen heb ik al eens geschilderd en ik vind de hele foto zo prachtig dat ik hem wel moet gebruiken voor een nieuw schilderij.

 

De enige die de oorlog heeft overleefd is de vrouw rechts.

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

Ten li neshika, sje ani lo margisha

 

 

 

Dubbelportret van mijn kleinzoon en mijzelf.

 

Vorige week zaten we tegenover elkaar in dat verre land in het Middenoosten en maakten elk een portret van de ander.

Tsafta, lama at joweshet tamied sjagor?

( Oma, waarom draag je altijd zwart? )

En hij schilderde mij met een zwart T-shirt.

 

Ten li nesjika, sje ani lo margisha.

(Geef me een kus, zo dat ik het niet merk .)

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

Detailopname

 

Detail van schilderij in olieverf

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Vervolg van het zwangere naakt

 

 

Eigen werk in olieverf (70×80)

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Opzet van een zwanger naakt.

 

 

Eigen werk in olieverf (70×80)

 

 

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Niets dan oefenen met olieverf, proberen en kijken naar kleuren

 

 

 

Eigen werk, olie op doek (24×29)

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Eerste gekleurde werk in de serie : Portretten van toen

“Het Vertrek” (Gouache op papier dec. 2008)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Red curtain, blue wall and Etty ( in twee sessies)

 

Gewerkt , gisteren en vandaag

 

 

 

 

Eigen werk, olie op doek  (115×75)

Gepost in vkblog | Getagged | Plaats een reactie

Mijn jurkjes uit de oorlog zijn nu in het Joods Historisch Museum

 

 

 

Mijn leven lang heeft een klein oranje  jurkje mij begeleid. Mijn poppen heb ik het aangetrokken toen het mij niet meer paste en in mijn volwassen leven was het altijd in mijn bezit.

 

http://www.vkblog.nl/bericht/121186/HAPPY_DAY

 

 

En nu is het terechtgekomen ,samen met een wit jurkje uit dezelfde tijd, in het

 Joods Historisch Museum. Vorige week heb ik het er heen gebracht en het is liefdevol ontvangen door drie vrouwen, die er alles over wilden weten.

 

 

Eigen foto genomen op mijn Alliantie-expositie 2005 in Avegoor.

Gepost in vkblog | Getagged , , , | Plaats een reactie

Voor Aharon

 

 

Eigen werk, aquarel geschilderd in Israël, Ma’agan Michael

 

Tweede helft van augustus en heimwee slaat toe.

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

Echo

 

 

Eigen werk, acryl op papier

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

En zo mag het nooit meer worden

 

 

 

 

 

Eigen werk, acryl op papier ,70×83

Gepost in vkblog | Getagged , , , , | Plaats een reactie

De wereld begrijpen is niet makkelijk, maar er is een begin, een opening.

 

Eigen werk, acryl op papier (69×85)

Gepost in vkblog | Getagged , , , | Plaats een reactie

Uitleg over een schilderij?

 

Misschien gaat dit slechts over het mooie weer en een man op een terras . Het zou meer kunnen betekenen, een diepere achtergrond vertegenwoordigen. Maar wie interesseert dat nu ?

 

Wat voor verschil maakt het als ik zou verwijzen naar het bierflesje rechtsboven in beeld? Is het dan interessanter opeens ? De wetenschap, dat het om iemand gaat, die zijn leven aan de drank heeft gewijd en een mooie carriére in de soep heeft laten lopen . Zou die mededeling veel uitmaken?

 

Het is wat het is en wat de kijker, als hij het al belangrijk genoeg vindt om er tijd aan te wijden, er in wil zien.

 

Voor mij was het belangrijk om het te maken. (Acryl op papier, 70×90)

Gepost in vkblog | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Over veiligheid

 

Eigen werk, acryl op papier

 

 

 

 

 

Afgelopen dagen waren hectisch, ik liep in een wereldstad, heb hem mij eigen gemaakt in korte tijd en genoten van de dingen die mij geboden werden.

 

Ruim twee maanden na de rugoperatie  kon ik lopen zonder pijnen, om mij heen kijken zonder te bedenken waar ik moest gaan zitten om  bij te komen en voelde me  jong en veilig, want mijn lichaam liet me niet in de steek.

 

Mijn kleine wereld, die bestaat uit mijn huis, mijn werkkamer vooral ,verlaat ik niet graag. Hier voel ik me veilig en dat is voor mij het belangrijkste.

Als klein kind, kort na de oorlog maakte ik mijn eigen veiligheid achter een kastdeur, waar ik ging zitten spelen. En ik doe dat nog steeds op een bepaalde manier, waar ik ook ben.

 

Dinsdag was ik op een Brith Milah  (besnijdenis) en voelde me thuis in een wereld die van mij is, ook al ben ik niet religieus.

 

Het afgebeelde werk is ongeveer uit 1995

Gepost in vkblog | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Mijn schreeuw, om wat eigenlijk?

 

Eigen werk, oliepastel op papier

Gepost in vkblog | Getagged , , , , | Plaats een reactie

The best deal of my life

 

 

 

Eigen werk, acryl op karton 1997

 

 

 

 

De winnaar van de ‘Best deal of my life’-actie is ……….

 

Zij schreef:

 
In 1971 woonde ik in Israël . Bij de verdeling van de inboedel n.a.v. de scheiding tussen mijn man en mij, dacht ik de helft van de waarde van de witte Volkswagen te kunnen krijgen.

Omdat een auto destijds in Israël nogal wat waarde vertegenwoordigde en het bovendien  ons enige bezit was, leek het me redelijk.

Mijn man vond het niet zo’n goed idee en na veel gedoe stemde hij er mee in, op één voorwaarde, dat hij onze middelste zoon zou “krijgen”.

U begrijpt, de auto heb ik hem laten houden en er nooit één seconde spijt van gehad, ook al zat ik zonder geld.

Kortom, de Best deal of my life, was het houden van mijn kind in plaats van de helft van de autowaarde.

 

 

 

 

…………van harte gefeliciteerd met je bol.com bon ter waarde van €25!

 

 

(Van dat geld heb ik gisteren twee dvd’s uitgezocht.)

Gepost in vkblog | Getagged , , , , | Plaats een reactie

Het lege bed

 

 

Eigen werk, acryl op papier  (1995)

 

 

Gepost in vkblog | Getagged , , , | Plaats een reactie

Portretje op formaat 20×20

 

Eigen werk, acryl op doek

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

De verf nog nat, fase drie , vier, vijf en zes van vrouwenportret

 

 

 

 

 

 

 

Na een vervelende rugoperatie zes weken geleden heb ik tijdens de revalidatie een aantal kleine werkjes gemaakt. Sommigen hadden laag na laag nodig en eindigden als iets totaal anders als waar ik mee begonnen was. Wanneer ik schilder word ik meegezogen in de kleuren en het materiaal , het resultaat laat me dan onverschillig. Misschien komt het dicht bij een verslaving, pijn vervliegt, zorgen zijn er niet, alleen maar die kwasten, het water dat al maar vuiler wordt en ik me de tijd niet gun om het te verversen, bang dat de betovering wordt verbroken.

 

In zo’n flow heb ik dit portretje gemaakt, heel direct, zonder me te laten verleiden tot details.

 

 

 

 

(eigen werk)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Brief op vaderdag voor jou, die zijn naam draagt.

 

Volgens de joodse traditie mag je een pasgeborene niet vernoemen naar een levend persoon. We hadden genoeg doden in de familie en voor je broers hadden we het voor het uitkiezen. Voor jou wilden we een uitzondering maken en je kreeg een prachtige naam.

 

Kort en met je achternaam een zingend geheel..

 

Mijn vader was er heel gelukkig mee , dat herinner ik me nog duidelijk. Wat ik niet meer weet is , wie jou op de achtste dag na je geboorte met een groot kussen op zijn schoot via de “Brith Mila” de wereld van het jodendom heeft ingeleid. Vaag herinner ik me een goede vriend, die de taak op zich nam.

 

Je bent een deel van het “Verbond” , het grote geheel . Wat doe je er mee,ik zou het zo graag van je horen.

 

 

Dit schilderij hangt in Israël in het huis van je broer, naast  “het buro van opa” .

Gepost in vkblog | Getagged , , | Plaats een reactie

Portretje

 

Eigen werk, acryl op doek (2009)

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Milonga

 

 

Eigen werk, acryl op paneel ( 40×50)

14/6/09

Gepost in vkblog | Getagged , , , | Plaats een reactie

Titel, header en avatar gewijzigd en een geschilderd ( wat anders) zelfportret

 

 

Eigen werk, acryl op doek (30×24)

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Vrijdagbrief

“Eigen werk , nog volop in het proces van schilderen, kijken, voelen.”


Grenzen zijn een gegeven in onze maatschappij. Wij krijgen er allemaal mee te maken. In mijn eigen kleine leventje werden ze grof overtreden door mensen die vonden, dat de wereld beter af zou zijn zonder mij. Om het heel dicht bij mijzelf te houden, ik heb nooit begrepen , wat een  baby voor gevaar zou opleveren.
Gelukkig hadden mijn ouders het wel door en brachten mij bij mensen, die daardoor ook weer gevaar liepen. Dit herhaalde zich enkele malen en zo werd ik een doorgeefbaby.
Maar ik heb toch grote mazzel gehad, dankzij al die mensen heb ik het overleefd!

Een mooi gegeven is, dat het mijn ouders lukte om mij zonder haatgevoelens het leven verder in te sturen.

In het grote conflict, dat zich afspeelt kan ik niets veranderen, maar ik kan er op mijn eigen manier naar kijken en zonder woorden iets laten zien, iets kleins.

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Checkpoint in Israël

  

    

 

Palestijnse vrouw met haar zoon

( Eigen werk, acryl op paneel )

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Betsy en Siegfried (voltooide fase)

 

 

         

Eigen werk, acryl op doek.

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Betsy en Siegried ( 4)

 

 

Eigen werk in de serie : De niet teruggekomen kinderen.

Acryl op doek

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Betsy en Siegfried (3)

      

Nog midden in het schilderproces…

Eigen werk, acryl op doek

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Betsy en Siegfried

     

Eigen werk

Acryl op doek

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Kinderen in 1940

  

 

“Betsy en Siegfried”

Eerste bewerkingen van dit schilderij

acryl op doek

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Een ouder werk

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

De kleine druiventros, bijna de laatste fase

Eigen werk, acryl op doek

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Tweede detail van schilderij waar ik aan werk.

    

Eigen werk, acryl op doek.

Gepost in vkblog | Getagged , | Plaats een reactie

Detail van schilderij

   

Eigen werk (acryl op doek)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

De kleine druiventros voor de blauwe muur in de gele stoel



Tweede fase in het proces

Eigen werk ( acryl op doek)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Eerste fase portret van de Kleine Druiventros

       
Eigen werk ( acryl op doek)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Aquarel naar Peinzende vrouw van Karl Schmidt-Rotluff

Wat kan ik doen, wanneer er  weer een oorlog is in het Middenoosten en ik  van alle kanten wordt belaagd met anti – Israël  en anti – joodse geluiden, wat  kan ik anders doen dan onderduiken in mij zelf om niet de angst te laten winnen die diep in mij zit?
De angst om wat er met mijn land gebeurt, het land, waar mijn vader zo vol van was?
Dit land, dat niet meer weet hoe HET op te lossen?

Het enige wat ik kan doen is schilderen, wat dan ook en het hoeft niet actueel te zijn, als ik maar met verf bezig ben en zo ontstaat dan deze vrouw, volkomen onbelangrijk, maar voor mij een uitweg voor alle spanning.

Eigen werk, aquarel op papier


Het gescande origineel  uit een boek met de titel : Brücke

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

De schaatsbaan van het leven

Eigen werk, gouache 29 dec. 2008

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Over stenose en tango

De arts die tegenover mij zit, laat me de schade van mijn wervelkolom op het scherm zien.
Hij kijkt me aan . “U heeft een  stenose en opereren is geen optie”.
Opgelucht veer ik op : “Geen kanker gelukkig”.
“Nee, maar uw wervelkanaal is dermate vernauwd, dat het een ernstige aangelegenheid is”.

“Wat ik voor u kan doen is een orthopedisch corset en pijnbestrijding”.

“O, nou, dat doe ik dan maar”.

“Indien er zich andere complicaties voordoen, aarzelt u niet en neem contact met mij op”.
“U bedoelt?”
“Een eventuele uitval”.

De gemene pijn, die ik al meer dan een jaar heb en me af en toe volledig uitput kan dus nog wat anders veroorzaken.
Ik bedank hem vriendelijk voor de uitleg, nog steeds
blij, dat het geen kanker is.

Er wordt een corset aangemeten. Ik vraag de maker of hij de stof in een andere kleur, dan dat afschuwelijk roze, heeft. Zwart bijvoorbeeld?
“Nee, daar wordt nooit naar gevraagd”.
Roze wordt het dus en het ding is een martelwerktuig. Ik zit er in als een opgezette paspop.
Niet erg, als het maar helpt.
Helaas, het verlicht de pijn niet.

De volgende stap is naar de ” pijnpoli”.
Na de eerste behandeling sta ik verwonderd rechtop. “Dit is slechts de plaatselijke verdoving”, wordt mij verteld. Dat klopt, de pijn is weliswaar minder maar komt langzaam en in alle hevigheid terug.
Weer op de wachtlijst
“We proberen wat anders”. Dat wordt iets met stroomstoten en de Paasdagen zijn tien dagen pijnvrij. Voor mij een hele verlichting, maar volgens de anasthesist een slecht resutaat.
Weer een lange wachtlijst en in de tussentijd  ga ik naar Israël met een kruk.

En nu, bijna zes weken na : “Dit wordt de laatste, als het niet aanslaat kan ik niets meer voor je doen”, kan ik nog steeds aardig goed lopen en me bewegen.

En als het nog even zo blijft , dan ga ik weer de Argentijnse  tango dansen.

(Eigen kunst, foto van “Corset als bloemenvaas.”

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Over Kerstmis en joods zijn.

Omdat we nogal eens van elkaar lenen is het niet zo vreemd, dat mijn buurvrouw me om een “piek”vraagt.
“Nee, heb ik niet”, was mijn antwoord.
“Ook niet ergens in een doos op zolder?.”
“Nee joh, ik vier toch geen kerst .”
“Ja maar, het zou toch kunnen?”

De volgende dag stond haar kleintje voor de deur en vroeg me met haar grappige uithalen of ik mee ging om een piek voor de boom te kopen. Leuk, ik ben dol op kerstversieringen bekijken en riep enthousiast terug: “Die krijg je van mij.”
We kochten een prachtige rode met versiering van goud, maar de vierjarige zit in haar blauwe periode en deze kleur vonden we niet in de Bijenkorf.
Het Kruidvat dan maar en daar lagen voor nog geen twee euro plastic sterren, die van kleur konden veranderen en blauw was daar één van.
Met twee “pieken”naar huis.

Vroeger hadden we uiteraard nooit een kerstboom, mijn zusje en ik begrepen dat, maar we waren niet weg te slaan bij mensen die er wel één hadden en ik herinner me die prachtige ouderwetse vogeltjes en het engelenhaar en de kaarsen, die in knijpertjes zaten.
Maar vooral ook de heerlijke geur van de bomen en het dennengroen.
Magische wonderen.

Wat de kerstliedjes betreft, daar waren we ook niet zo goed in thuis, maar toch werd er op de openbare scholen wat aan gedaan en mijn zusje kwam thuis met de wonderschone tekst :
“Maria ging in kerstnacht met Jozef naar bed met hem”….
Van Bethlehem had ze nog nooit gehoord.

Het moet ongeveer in die tijd geweest zijn, in de vijftiger jaren, dat een meisje uit mijn straat mij vroeg:
“Is het waar, ben jij joods?”
De toon waarop ze het me zei gaf me een onrustig gevoel, alsof er iets ergs met mij aan de hand was.
Ze raakte iets, dat diep was weggestopt, maar ineens met volle kracht naar boven kwam.
Pure angst.

“Ja, ik ben joods”.

Eigen foto dec. 2008

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Het rode jasje. ( Eigen werk, acryl op doek) .

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Brief aan jou, die de zandkorreltjes niet kon tellen.

Eigen werk

Op het scherm verschijnt een interviewster met de mededeling, dat ze  vandaag met iemand gaat praten, die de kijkers kennen uit de bla bla bla. Jij kijkt haar minzaam aan, zo ben je. Verder gaat het meisje en vraagt naar de nieuwste trends en met zachte stem, die mij aan mijn vader herinnert laat je haar de laatste modellen zien. ” Ach wat leuk, met houten pootjes “.

De houten pootjes zie ik niet, wel jou. Ze gaat over naar een ander en tot slot vraagt ze aan jou of je nog een tip hebt. “Jazeker ” En dan komt het, waarna ik verbijsterd naar het scherm staar.
 
“Ons motto is, laat je karakter zien”.

Oerstommerd die ik ben, ik heb dat niet willen zien, nooit. Altijd voor jullie opgenomen tegen iedereen, met de volgende woorden: “Als dit is wat ze nodig hebben , krijgen ze dat van mij, laat ze met rust, het komt goed. “
Wat nu, komt het goed? Als het aan mij ligt , is daar geen twijfel over.
 
Ik ben jouw moeder en ooit hebben we samen de zandkorreltjes geteld.

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Eindelijk helemaal af: het meisje met de pop.

Eigen werk acryl op paneel

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Jom Kipoer 2008

In de boekwinkel heerst een vreemde sfeer, mensen zoeken tussen de vele stands en ik probeer titels te lezen. Het valt niet mee, iwriet is lastig, omdat er geen medeklinkers worden gebruikt in de gedrukte taal.
Wat ik zoek kan ik niet vinden, geen boeken over Bauhaus, ook al zijn er diverse titels van verschenen. Ik probeer nog een keer, Menashe Kadishman misschien? Nee helaas en ook geen Chaim ( wie?) Soutine.
In Tel Aviv en Haifa staan  de prachtigste gebouwen in Bauhausstijl , de boeken erover zijn in het noorden van Israel niet te koop, slechts op bestelling. Geen animo.
Een man, die een kennis ziet roept luidkeels: je moet je wel erg gaan vervelen met Jom Kipoer, dat je een boek gaat kopen, ik dacht, dat Marokkanen nooit lazen. Er klinkt gelach om me heen.
Er staat een lange rij, de mensen hebben haast, want alles gaat zo sluiten en er moet nog veel gedaan. Gegeten gaat er worden, voordat het vasten begint.Hier is dat om kwart over vier,het wordt vroeg donker. In het buitenland later,  er moeten drie sterren aan de hemel staan.
Mijn schoondochter heeft alles klaar en gaat douchen en zich aankleden.

Dit is mijn eerste Jom Kipoer in Israel na veel jaren. Ik weet het nog goed, mijn kinderen ( te jong om te vasten) zaten net aan tafel in die middag in het jaar 1973, toen er grote onrust ontstond. De sirenes gingen af, de radio werd aangezet en in een soort geheimtaal werden de mannen en jongens van huis en synagoges geroepen om zich bij hun eenheden aan te sluiten. Ook de man met wie ik toen samen was moest zich melden. Zo’n drie weken heb ik niets van hem gehoord, wist niet of hij in leven was. Telefoon had ik niet , mijn ouders in Nederland waren erg bang en ik probeerde tussen de sirenes door en verblijf in de schuilkelder een zo gewoon mogelijk leven te leiden met mijn jongens.Het dorp waar ik woonde bestond op dat moment slechts uit vrouwen, kinderen en een handjevol oudere mannen en in alle dorpen om ons heen woonden Arabieren. Er gebeurde niets, zij zaten net zo in angst als wij.
Mijn man van toen kwam terug, gebroken, tien jaar ouder. Veel vertelde hij niet , later nam hij me mee en zag ik de Golanhoogte vol uitgebrande tanks. Een spookbeeld.

Vijf en dertig jaar geleden is dit alles, tijd is niets, het is vandaag Jom Kipoer en ik ben in Israel bij mijn zoon, kleinzoon ( de kleine druiventros) en schoondochter.

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

Klein werk

” Meisje met pop “

Eigen werk in acryl op paneel

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

In herhaling : MADAME ROCHAS

Eigen werk  ( olie op doek)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

8 Mei 2008 Israël bestaat 60 jaar

  In de auto luister ik naar een radioprogamma, vanuit een bejaardenhuis in Israël en aan het woord zijn o.a. een overlevende van een concentratiekamp, een vrouw met heftige sympathieën voor de Palestijnen en een vrouw die moest vluchten voor het Israëlische leger met achterlating van alles wat ze bezat. De discussies waren heftig en soms was er weinig begrip voor elkaar, maar toch, men luisterde wel. Ik was het niet altijd eens met wat er werd gezegd en hier en daar voelde ik een plaatsvervangende schaamte.

  En toch kreeg ik een gewaarwording van vreugde, want natuurlijk mag ik blij zijn met het bestaan van mijn land en ik zing keihard en waarschijnlijk zeer vals mee met het Israëlische lied, dat uit mijn autoradio’tje klinkt.

  Israël is na 60 jaar een land als elk ander land, de regering maakt grote fouten en ze leert er van. Maar het is ook een thuis voor mij, die als joods kind destijds in Nederland als staatsgevaarlijk werd gezien en met de dood werd bedreigd.

De kleine druiventros groeit er nu op en ik hoop, tot in het diepst van mijn hart, dat hij over twaalf jaar, wanneer hij achttien zal zijn, niet tegenover zijn Palestijnse buurman zal staan met een geweer in zijn hand, maar dat ze samen een falaffel gaan eten.

Eigen foto van mijn geliefde plek .
(tussen Nahariya en Rosh Hanikra)

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

In antwoord op uw verzoek om inlichtingen d.d. 28.11.45 omtrent:

“Niet teruggekomen familie ” van de kant van mijn moeder.
 Van mijn vader’s familie was er eveneens een lange lijst. 

Ik kan niet anders , dan “gedenken”.

  

Gepost in vkblog | Plaats een reactie

1 Mei 2008 Jom Hasjoa

Eigen werk  ( acryl op papier)  2007

Gepost in vkblog | Plaats een reactie